از انرژی لامپ ماوراء بنفش (UV) می توان برای غیر فعال کردن عوامل بیماری زا ، از جمله تک یاخته ها استفاده کرد.

ضدعفونی با اشعه ماوراء بنفش فقط در جایی نصب می شود که آب از کیفیت بالایی برخوردار باشد زیرا نور باید با قدرت کافی از طریق آب منتقل شود تا موثر واقع شود. بنابراین برای اینکه گندزدایی با اشعه ماوراء بنفش مقرون به صرفه باشد ، آب باید دارای قابلیت انتقال بالا باشد. آلودگی هایی مانند مواد آلی موجود در آب می توانند نور UV را جذب کرده و اثر ضدعفونی را کاهش دهند. ذرات معلق همچنین می توانند میکروب های داخل آنها را تحت سایه قرار دهند بنابراین این ذرات باید قبل از ضد عفونی با اشعه ماوراء بنفش حذف شوند. عبور اشعه ماوراء بنفش آب باید بیشتر از 80 درصد و کدورت کمتر از 1 واحد کدورت نفلومتری (NTU) باشد.

قسمتهای اصلی یک واحد UV در شکل 14 نشان داده شده است. یا لامپ UV یا جریان آب داخل یک لوله کوارتز شفاف است. جریان به گونه ای کنترل می شود که زمان صرف آب در داخل واحد همیشه به اندازه کافی طولانی باشد تا میکروارگانیسم ها را از بین ببرد. برای اندازه گیری دوز UV به سنسور UV نیاز است. اگر دوز بیش از حد پایین بیاید ، ممکن است آستین نیاز به تمیز کردن داشته باشد یا لامپ نیاز به تعویض داشته باشد.

شکل 14: سیستم ضد عفونی UV

مزایای ضدعفونی UV این است که ساده ، ارزان است و فضای بسیار کمی را اشغال می کند. یکی از معایب استفاده از اشعه ماوراء بنفش این است که آبی با کدورت بالا یا عبور UV کم ، به درستی تصفیه نمی شود. همچنین ، از آنجا که اشعه ماوراء بنفش یک عامل شیمیایی نیست ، باقی مانده مواد ضد عفونی کننده باقی نمی ماند و بنابراین در برابر آلودگی مجدد سیستم بعدا محافظت نمی کند. دسترسی به برق با قیمت مناسب یکی دیگر از ملاحظات UV است.

6.5 كنترل آب پرخاشگر یا غلیظ

وقتی آب تهاجمی (خورنده) برای مدتی در سیستم لوله کشی خانگی باقی بماند ، احتمالاً فلزات به داخل آب نشت می کنند. به عنوان مثال ، خوردگی لوله کشی خانه می تواند باعث ورود سرب ، مس ، نیکل ، روی و سایر فلزات به آب آشامیدنی شود. آبهایی که منجر به حل شدن لوله ها از اتصالات لوله کشی مانند شیرهای برنجی می شوند ، بعنوان حلال آب توصیف می شود. دمای گرمتر ، میزان خوردگی را افزایش می دهد که می تواند باعث خرابی سیلندرهای آب گرم شود.

هنگام آماده شدن برای تأمین منبع آب جدید ، تمام منابع احتمالی آب و هزینه های رساندن آب از هر منبع به استاندارد ایمن را در نظر بگیرید. هزینه های درمان و ایمنی کلی با انتخاب منابع به دور از آلودگی های احتمالی بسیار بهبود می یابد. به عنوان مثال ، حفاری های کم عمق باید از مناطق خیس سپتیک تانک ، محل دفن زباله ، چاله های سمی و غیره فاصله داشته باشند.

آزمایش آب تقریباً همیشه برای بررسی مشکلات موجود استفاده می شود. هنگام آزمایش آب ، مهم است که در مورد طیف وسیعی از شرایط آب که ممکن است رخ دهد فکر کنید. چه کاربری ، فعالیتها یا موقعیتهایی می تواند بر کیفیت آب تأثیر بگذارد؟ برخی از نمونه هایی از فعالیتهایی که می توانند بر کیفیت آب تأثیر متناوب داشته باشند عبارتند از بارندگی ، لغزش زمین ، حفاری ، قطع درختان و عبور گاوها از نهرها.

آب باید در مواقعی که کیفیت پایین است (و نیاز به تصفیه بیشتر دارد) و همچنین در شرایط عادی آزمایش شود.

رایج ترین روش تصفیه آب آشامیدنی ضدعفونی است. اکثر تامین کنندگان آب برای از بین بردن باکتری ها و ویروس ها کلر یا ضدعفونی کننده دیگری به آن اضافه می کنند. با توجه به کیفیت آب منبع ممکن است به درمان دیگری نیز نیاز باشد.

جدول 3 درمان مورد نیاز برای انواع آلاینده ها را نشان می دهد. فقط آلاینده های معمولی نشان داده شده است. نیاز به درمان بستگی به غلظت آنها دارد.

6.2 قبل از درمان

فرایندهای پیش تصفیه طوری طراحی شده اند که بار فرآیند اصلی درمان را کاهش دهند. میزان حذف باکتری ها ، ویروس ها و تک یاخته ها با پیش درمان بسیار محدود است. با این حال ، از آنجا که برخی از فرایندهای تصفیه نیاز به آب کم کدورت دارند ، نوعی از پیش تصفیه برای کاهش بار جامدات معلق ممکن است مفید باشد. ذخیره سازی ، پیش ته نشینی ، پیش فیلتراسیون و هوادهی نمونه هایی از پیش تصفیه است

باید آزمایش رزین انجام شود؟ رزین های سخت کننده و سایر مبدل های نمک (سیستم هایی که با استفاده از کلرید سدیم بازیابی می شوند) باید بلافاصله پس از خرید و سپس هر شش تا دوازده ماه استفاده مورد آزمایش قرار گیرند. رزین های دیونیزه کننده و دیگر رزین های بازیابی شده با استفاده از اسید و قلیا باید پس از هر شش ماه استفاده مجدداً مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند. همچنین رزین هایی که بیش از یک سال ذخیره شده اند باید قبل از استفاده آزمایش شوند تا از کیفیت و عملکرد خوب اطمینان حاصل شود. در مورد رزین های با کاربردهای خاص ، مانند رزین هایی که برای تصفیه فاضلاب استفاده می شوند ، فاصله بین نمونه برداری و آزمایش کاهش می یابد.
توصیه می شود حدود 500 میلی لیتر از نمونه رزین جدید برای تجزیه و تحلیل و مقایسه بعدی ذخیره شود.
آزمونهای موجود به سه دسته کلی تقسیم می شوند:
آزمایشات اصلی رزین ها
ظرفیت کل رزین
ظرفیت ذخیره آب
ارزیابی ظاهر (بررسی میکروسکوپی)
ظرفیت جداسازی نمک نمک
تعیین نسبت درصد رزین های بستر مخلوط
آزمایش رزین بازیابی شده:

پایش منظم رزین هاى تبادل یونى و تحلیل نتایج آن، نه تنها به شناسایى عیوب احتمالى بر روى رزین و شناخت روش هاى بازیابى رزین کمک مى کند؛ بلکه مى تواند به تخمین طول عمر طبیعى و مفید رزین، زمان بندى تعویض و جلوگیرى از تحمیل هزینه هاى هنگفت کمک کند.

فرم یونی (شکل اولیه)
آزمایشات تکمیلی رزین تصفیه آب:
توزیع اندازه ذرات
مواد آلی قابل استخراج از رزین
قدرت مکانیکی
ظرفیت عملکرد
میزان ناخالصی های معدنی
میزان شستشو پس از بهبودی
مقاومت در برابر شوک اسمزی
درصد تغییرات حجم
وزن مخصوص
نوع رسوب را مشخص کرده و مقدار مناسب را تعیین کنید